Ofiarowanie do Śrila Prabhupada

PrabhupadaWithBooks

Drogi Śrila Prabhupada,

nama oṁ viṣṇu-pādāya kṛṣṇa-preṣṭhāya bhū-tale
śrīmate bhaktivedānta-svāminn iti nāmine
namas te sārasvate deve gaura-vāṇī-pracāriṇe
nirviśeṣa-śūnyavādi-pāścātya-deśa-tāriṇe

Zawsze miałeś dalekosiężną wizję rozwoju świadomości Kryszny. Ta wizja często była wielkim zaskoczeniem dla Tobie współczesnych. Na myśl przychodzi mi historia z Twoich początków w Nowym Jorku. Opowiadałeś wtedy przygodnie spotkanemu motorniczemu o wielkim ruchu religijnym, na czele którego stałeś. O wielu świątyniach, ośrodkach i setkach członków. Na koniec, kiedy widziałeś wielkie zdziwienie w oczach Twojego słuchacza, powiedziałeś: Tylko czas nas od tego dzieli.
Spośród wielu projektów jakie nam zostawiłeś dużą wagę przywiązywałeś do edukacji wewnątrz ruchu. Już w 1969 roku, w początkach naszego ruchu, pisałeś do Hamsaduty o egzaminach i tytułach Bhakti-śastri, Bhakti-vaibhava i Bhaktivedanta:

…Ci, którzy otrzymają tytuł Bhaktivedanty, będą mogli inicjować uczniów. Może w roku 1975 wszyscy moi uczniowie będą mogli inicjować i zwiększać liczbę członków. To jest mój program. Nie powinniśmy więc po prostu publikować tych książek do czytania przez osoby postronne, ale nasi studenci muszą być dobrze zorientowani we wszystkich naszych książkach, abyśmy byli gotowi pokonać wszystkie strony przeciwne w kwestii samorealizacji.

Dla mnie jest to niezwykłe jak widziałeś w swoich uczniach, ludziach Zachodu, przyszłych braminów i guru. Miałeś pełną wiarę w moc bhakti-jogi. Moc, która oczyszcza serca i zmienia mleca i yavana na kwalifikowanych braminów i wyniesionych vaisnawów.

kirāta-hūṇāndhra-pulinda-pulkaśā
 ābhīra-śumbhā yavanāḥ khasādayaḥ
ye ’nye ca pāpā yad-apāśrayāśrayāḥ
 śudhyanti tasmai prabhaviṣṇave namaḥ

Pan jest najwyższą siłą i dlatego też nawet mieszkańcy prowincji Kirata, Huna, Andhra, Pulinda, Pulkaśa, Abhira, Śumbha, Yavana, ludzie z plemion Khasa i inne osoby przyzwyczajone do grzesznego działania, mogą oczyścić się przez przyjęcie schronienia u bhaktów Pana. Pragnę Mu złożyć pełne szacunku pokłony.
ŚB 2.4.18

“…bramin oznacza pandita, czyli osobę wykształconą. Dlatego sugeruję, aby wprowadzić egzaminy Bhakti-śastri – (dla wszystkich braminów) w oparciu o Bhagavad-gitę, Śri Iśopanisad, Nektar Oddania, Nektar Instrukcji i wszystkie mniejsze książki. Bhakti-vaibhava – wymienione powyżej plus pierwsze sześć Pieśni Ś.B. Bhaktivedanta – wymienione powyżej plus Pieśni 7-12 Ś.B. Bhakti-sarvabhauma – wymienione powyżej plus Caitanya- caritamrta.
Te stopnie naukowe, czy też tytuły odpowiadają maturze, licencjatowi, stopniu magistra oraz doktora. Przemyśl więc to, jak zorganizować taki Instytut. Sfinalizujemy wszystko w Mayapur…”
list do Svarupa Damodary, Bombaj, 10 stycznia 1976

W powyższym liście w interesujący sposób zamieniłeś powszechne stopnie naukowe, na tytuły, w których głównym kryterium jest wiedza duchowa a nie materialna. Także tytuły, które są sposobem zaznaczenia osiągnięć, zostały ale zmienił się zakres wiedzy. Jednocześnie chciałeś aby powstawały instytucje, gdzie wielbiciele mogliby pobierać nauki i zdobywać stopnie naukowe.
Wszystkie powyższe instrukcje miały i mają jeden cel: Aby wielbiciele poznawali, znali i wykorzystywali filozofię świadomości Kryszny w swoim prywatnym życiu duchowym, jak również pomagali innym zbliżyć się do Kryszny.
Dziękuję Ci Śrila Prabhupada.

Twój sługa,
Mādhāi-jīvana Nitāi dāsa

Reklamy

Ogród w Sadhu Bhavan

Jest to stosunkowo nowy projekt w Sadhu Bhavan. Kavicandra dasa w detalach omawia to przedsięwzięcie. Mamy dwie wersje wideo:

skócona

i pełna wersja

Strona projektu

Rura w Sadhu Bhavan

Tym razem filmik. Niektórzy mówią, obraz warty jest tysiąca słów. Nakęciłem go, w ramach testu, moją nową zabawką Canonem M50. Malutkie to to ale ma bardzo duże możliwości. Także ciężkie, duże aparaty z wielkimi rurami odchodzą… A raczej zostają w tyle…

 

Govardhan Puja

Tekst dla Magazynu Diwali – Belgia, 2017

Pamiętanie ​​o ​​Krsnie ​​i​​ Jego ​​krowach ​​podczas​​ Festiwalu ​​Govardhan

Krsna Ksetra Swami (Dziekan Studiów, Bhaktivedanta College, Radhadesh, Belgia)

Jak wielu ludzi wie, ważnym festiwalem związanym z Diwali – zwłaszcza w północnych Indiach – jest Govardhan Puja, czyli wielbienie Wzgórza Govardhan, które jest niezwykłym miejscem regionu Vraja, gdzie Pan Krsna odbywał Swoje wspaniałe dziecięce zabawy. Istotnym punktem tego wydarzenia jest czczenie krów i byków jako szczególnie drogich Panu Krsnie. Oto krótkie podsumowanie historii Wzgórza Govardhana, opartej na opisie ze Śrimad Bhagavatam (Bhagavata Purana, 10.24-27), ze szczególnym uwzględnieniem części dotyczącej krów. Zwróćmy zwłaszcza uwagę na główny powód, dla którego Pan Krsna poleca nam wielbienie Wzgórza Govardhan zamiast wielbienia niebiańskiego króla Indry: “Bujna roślinność na tej zielonej górze dostarcza nam wszystkiego, czego potrzebujemy dla naszych krów i jest źródłem naszego dobrobytu.” W tych dniach świętowania Diwali, powinniśmy zastanowić się nad tym, jak i dlaczego krowy są tak wysoko cenione i otaczane opieką w tradycji hinduskiej. Poniżej znajduje się krótki fragment z pierwszego rozdziału mojej nowej książki zatytułowanej “Opieka nad krowami w hinduskiej etyce zwierząt”, która zostanie wydana przez Palgrave Macmillan w serii książek o Etyce Zwierząt, a będzie dostępna pod koniec 2019 r. lub na początku 2020 r.

Krsna ma siedem lat, kiedy jego ojciec zastępczy, Nanda, przywódca wioski pasterskiej Vrindavan, rozpoczyna z jej mieszkańcami przygotowania do corocznego rytuału wielbienia Indry. Kiedy Nanda wyjaśnia swoim zaciekawionym synom powody, dla których wykonywany jest ten obrzęd, Krsna nie jest do tego przekonany. “Dlaczego nie czcimy Wzgórza Govardhan? To ta zielona góra dostarcza nam wszystkiego, czego potrzebujemy dla naszych krów i jest źródłem naszego dobrobytu!” Ponieważ Krsna ma nieodparty urok, Nanda i pozostała starszyzna są skłonni w tym roku podążać za Jego propozycją i zobaczyć, co z tego wyniknie. Gdy Indra, wielki bóg niebios, widzi, że mieszkańcy Vrindavan nierozważnie zaniedbują jego czczenie i zamiast tego ofiarowują wszystkie dobra i rytuały pobliskiej górze, wściekły i żądny zemsty wysyła nad wioskę ogromne chmury burzowe. Rozpętuje się straszna burza otaczająca Vraję potokami deszczu, gradem i szalejącymi wiatrami. Wówczas mieszkańcy, a także krowy i inne zwierzęta domowe, wszyscy drżący z zimna, spieszą do Krsny, błagając Go (tego, który przekonał ich, żeby zlekceważyli czczenie Indry), aby ocalił ich od powodzi. Chcąc dać nauczkę Indrze i wypełniając jednocześnie obietnicę ochrony Swoich wielbicieli, Krsna cudownie umieszcza swoją lewą rękę pod Wzgórzem Govardhan i unosi Go w powietrze, bez wysiłku balansując Nim na dłoni tak, jak dziecko trzyma wysoko w górze grzyb. Z górą pełniącą teraz rolę ogromnego parasola i uśmiechem na twarzy, Krsna zaprasza swoją rodzinę i wszystkich mieszkańców wioski, wraz z krowami do przyjęcia pod nią schronienia. Dzięki temu wszyscy otrzymują należną opiekę. A – jak mówią pisma – Krsna stał tak nieruchomo przez siedem dni, utrzymując Wzgórze ponad ich głowami, podczas gdy wszyscy byli wpatrzeni w Niego i ani przez chwilę nie odczuwali ani głodu ani pragnienia. Po siedmiu dniach Indra odwołuje chmury burzowe, a mieszkańcy wsi wychodzą spod Wzgórza, podczas gdy Krsna ostrożnie umieszcza je na poprzednim miejscu. Mieszkańcy wioski są ogarnięci wdzięcznością i wychwalają Krsnę, który po prostu zwyczajnie wraca do Swoich zwykłych lila przy doglądaniu krów. Indra pełen wyrzutów sumienia, staje osobiście przed Krsną, składa Mu hołd i wychwala, jako ojca stworzenia, pierwotnego nauczyciela, najwyższego Pana i władcę czasu. Przyznając, że Krsna słusznie nauczył go pokory, szanuje sposób w jaki został przez Niego potraktowany i uważa to za boską łaskę, błagając o wybaczenie i schronienie. Krsna następnie błogosławi Indrę, aby wznowił swoje obowiązki jako pan niebios, ostrzegając go, aby po raz kolejny nie uległ dumie. W tym momencie niebiańska krowa Surabhi, wraz ze swym potomstwem, podchodzi do Krsny i mówi do Niego (nazywana tutaj gopa-rupi – tym, kto ma postać chłopca- pasterza): “Jesteś naszą najwyższą boskością; panem świata, stań się naszym Indrą – panem krów, braminów, półbogów i świętych!” Następnie Surabhi z pomocą niebiańskiego Indry i pozostałych bóstw, dokonuje królewskiego rytualnego poświęcenia, kończącego się przemową Indry, który zwraca się do Kryszny “Govinda” (Indra Krów). Wydarzenie kończy się pokazem obfitości i harmonii: Krowy z radości zalewają ziemię swym mlekiem, rzeki płyną rozmaitymi płynami, drzewa są pełne słodkich soków, warzywa pięknie rosną same bez szczególnej uprawy, a góry obfitują w pojawiające się na ich powierzchni klejnoty. Jest powiedziane, że nawet drapieżne zwierzęta porzucają swe krwawe natury. (Bhp 10.27.18-27)

Tak więc zwłaszcza podczas Diwali warto pamiętać Govindę, Pana krów, braminów, półbogów i świętych. Każdy pragnie dobrobytu a pamiętając o korzeniach wszelkiego dobrobytu i pamiętając, że dla Govindy i Jego pasterskiej społeczności we Vrajy to właśnie krowy są jego główną podporą, możemy być wdzięczni za wszystko, co otrzymujemy oraz możemy hojnie dzielić się tym z innymi, tak jak krowy zawsze bezinteresownie oddają swoje mleko.

Tłumaczenie: Mukunda-mala dasi

O szacunku

IMG_9501Przez kilka dni mieliśmy możność gościć w Polsce JŚ Bhaktividya Purna Swami. Ten mistrz duchowy od wielu lat prowadzi gurukulę – szkołę w Maypur a jego wykłady są źródłem niezmiennej inspiracji. Maharaj wygłosił w Warszawie seminarium pod tytułem: Ważność szacunku w praktyce życia codziennego, zawodowego i duchowego. Poniżej znajdują się nagrania tych wykładów.

Więcej nagrań JŚ Bhaktividya Purna Swami z Warszawy można znaleźć tutaj.

Wspomnienia Yamuny devi dasi

Tym razem zapraszam do wspomnień Yamuny devi dasi. Była ona jedną z pierwszych uczennic Śrila Prabhupada i pionierek ruchu Hare Kryszna. W 2014 roku została wydana piękna książka o jej życiu: Yamuna Devi: A Life of Unalloyed Devotion. Istnieje również książka w wersji audio nagrana przez autorkę Dinatarini dasi.

W poniższych materiałach audio możemy posłuchać między innymi jak to drzewiej bywało na początku ISKCON-u. Nagrania pochodzą ze świątyni Hare Kryszna w Krakowie przy ulicy Ehrenberga z początku lat 90-tych. Innymi słowy wspomnienia wspomnień.

RSS feed do tych wykładów dla osób korzystających z czytników podcastów: RSS feed

Kurs obsługi Moodle

certificate_of_completion

Chciałem się pochwalić. Dzisiaj otrzymałem dyplom ukończenia kursu obsługi Moodle dla nauczycieli. Była to nowoczesna forma kursu online dla bardzo dużej ilości uczestników tzw. MOOC (massive open online course). Na liście było zapisanych ponad 4000 osób z całego świata. Przez miesiąc, wspólnie poznawaliśmy różne narzędzia do edukacji online, które oferuje Moodle. Na Moodle pracuję od wielu lat ale zawsze znajdzie się dla mnie coś nowego. Tym razem „odkryłem” Moodle Mobile czyli oficjalną aplikację Moodle na telefony i tablety. Okazuje się, że ta aplikacja jest już całkiem „dojrzała” i z powodzeniem mogę ją polecać uczestnikom kursów, które prowadzę. Teraz, w czasie tworzenia nowych kursów muszę mieć na uwadze możliwość korzystania z mobilnych urządzeń, które są coraz powszechniej używane, do coraz bardziej wyszukanych aktywności online. Czyżby przyszłość edukacji online (i nie tylko online) należała do urządzeń mobilnych? Jak zwykle, czas jest najlepszym weryfikatorem.