Govardhan Puja

Tekst dla Magazynu Diwali – Belgia, 2017

Pamiętanie ​​o ​​Krsnie ​​i​​ Jego ​​krowach ​​podczas​​ Festiwalu ​​Govardhan

Krsna Ksetra Swami (Dziekan Studiów, Bhaktivedanta College, Radhadesh, Belgia)

Jak wielu ludzi wie, ważnym festiwalem związanym z Diwali – zwłaszcza w północnych Indiach – jest Govardhan Puja, czyli wielbienie Wzgórza Govardhan, które jest niezwykłym miejscem regionu Vraja, gdzie Pan Krsna odbywał Swoje wspaniałe dziecięce zabawy. Istotnym punktem tego wydarzenia jest czczenie krów i byków jako szczególnie drogich Panu Krsnie. Oto krótkie podsumowanie historii Wzgórza Govardhana, opartej na opisie ze Śrimad Bhagavatam (Bhagavata Purana, 10.24-27), ze szczególnym uwzględnieniem części dotyczącej krów. Zwróćmy zwłaszcza uwagę na główny powód, dla którego Pan Krsna poleca nam wielbienie Wzgórza Govardhan zamiast wielbienia niebiańskiego króla Indry: “Bujna roślinność na tej zielonej górze dostarcza nam wszystkiego, czego potrzebujemy dla naszych krów i jest źródłem naszego dobrobytu.” W tych dniach świętowania Diwali, powinniśmy zastanowić się nad tym, jak i dlaczego krowy są tak wysoko cenione i otaczane opieką w tradycji hinduskiej. Poniżej znajduje się krótki fragment z pierwszego rozdziału mojej nowej książki zatytułowanej “Opieka nad krowami w hinduskiej etyce zwierząt”, która zostanie wydana przez Palgrave Macmillan w serii książek o Etyce Zwierząt, a będzie dostępna pod koniec 2019 r. lub na początku 2020 r.

Krsna ma siedem lat, kiedy jego ojciec zastępczy, Nanda, przywódca wioski pasterskiej Vrindavan, rozpoczyna z jej mieszkańcami przygotowania do corocznego rytuału wielbienia Indry. Kiedy Nanda wyjaśnia swoim zaciekawionym synom powody, dla których wykonywany jest ten obrzęd, Krsna nie jest do tego przekonany. “Dlaczego nie czcimy Wzgórza Govardhan? To ta zielona góra dostarcza nam wszystkiego, czego potrzebujemy dla naszych krów i jest źródłem naszego dobrobytu!” Ponieważ Krsna ma nieodparty urok, Nanda i pozostała starszyzna są skłonni w tym roku podążać za Jego propozycją i zobaczyć, co z tego wyniknie. Gdy Indra, wielki bóg niebios, widzi, że mieszkańcy Vrindavan nierozważnie zaniedbują jego czczenie i zamiast tego ofiarowują wszystkie dobra i rytuały pobliskiej górze, wściekły i żądny zemsty wysyła nad wioskę ogromne chmury burzowe. Rozpętuje się straszna burza otaczająca Vraję potokami deszczu, gradem i szalejącymi wiatrami. Wówczas mieszkańcy, a także krowy i inne zwierzęta domowe, wszyscy drżący z zimna, spieszą do Krsny, błagając Go (tego, który przekonał ich, żeby zlekceważyli czczenie Indry), aby ocalił ich od powodzi. Chcąc dać nauczkę Indrze i wypełniając jednocześnie obietnicę ochrony Swoich wielbicieli, Krsna cudownie umieszcza swoją lewą rękę pod Wzgórzem Govardhan i unosi Go w powietrze, bez wysiłku balansując Nim na dłoni tak, jak dziecko trzyma wysoko w górze grzyb. Z górą pełniącą teraz rolę ogromnego parasola i uśmiechem na twarzy, Krsna zaprasza swoją rodzinę i wszystkich mieszkańców wioski, wraz z krowami do przyjęcia pod nią schronienia. Dzięki temu wszyscy otrzymują należną opiekę. A – jak mówią pisma – Krsna stał tak nieruchomo przez siedem dni, utrzymując Wzgórze ponad ich głowami, podczas gdy wszyscy byli wpatrzeni w Niego i ani przez chwilę nie odczuwali ani głodu ani pragnienia. Po siedmiu dniach Indra odwołuje chmury burzowe, a mieszkańcy wsi wychodzą spod Wzgórza, podczas gdy Krsna ostrożnie umieszcza je na poprzednim miejscu. Mieszkańcy wioski są ogarnięci wdzięcznością i wychwalają Krsnę, który po prostu zwyczajnie wraca do Swoich zwykłych lila przy doglądaniu krów. Indra pełen wyrzutów sumienia, staje osobiście przed Krsną, składa Mu hołd i wychwala, jako ojca stworzenia, pierwotnego nauczyciela, najwyższego Pana i władcę czasu. Przyznając, że Krsna słusznie nauczył go pokory, szanuje sposób w jaki został przez Niego potraktowany i uważa to za boską łaskę, błagając o wybaczenie i schronienie. Krsna następnie błogosławi Indrę, aby wznowił swoje obowiązki jako pan niebios, ostrzegając go, aby po raz kolejny nie uległ dumie. W tym momencie niebiańska krowa Surabhi, wraz ze swym potomstwem, podchodzi do Krsny i mówi do Niego (nazywana tutaj gopa-rupi – tym, kto ma postać chłopca- pasterza): “Jesteś naszą najwyższą boskością; panem świata, stań się naszym Indrą – panem krów, braminów, półbogów i świętych!” Następnie Surabhi z pomocą niebiańskiego Indry i pozostałych bóstw, dokonuje królewskiego rytualnego poświęcenia, kończącego się przemową Indry, który zwraca się do Kryszny “Govinda” (Indra Krów). Wydarzenie kończy się pokazem obfitości i harmonii: Krowy z radości zalewają ziemię swym mlekiem, rzeki płyną rozmaitymi płynami, drzewa są pełne słodkich soków, warzywa pięknie rosną same bez szczególnej uprawy, a góry obfitują w pojawiające się na ich powierzchni klejnoty. Jest powiedziane, że nawet drapieżne zwierzęta porzucają swe krwawe natury. (Bhp 10.27.18-27)

Tak więc zwłaszcza podczas Diwali warto pamiętać Govindę, Pana krów, braminów, półbogów i świętych. Każdy pragnie dobrobytu a pamiętając o korzeniach wszelkiego dobrobytu i pamiętając, że dla Govindy i Jego pasterskiej społeczności we Vrajy to właśnie krowy są jego główną podporą, możemy być wdzięczni za wszystko, co otrzymujemy oraz możemy hojnie dzielić się tym z innymi, tak jak krowy zawsze bezinteresownie oddają swoje mleko.

Tłumaczenie: Mukunda-mala dasi

Reklamy

O szacunku

IMG_9501Przez kilka dni mieliśmy możność gościć w Polsce JŚ Bhaktividya Purna Swami. Ten mistrz duchowy od wielu lat prowadzi gurukulę – szkołę w Maypur a jego wykłady są źródłem niezmiennej inspiracji. Maharaj wygłosił w Warszawie seminarium pod tytułem: Ważność szacunku w praktyce życia codziennego, zawodowego i duchowego. Poniżej znajdują się nagrania tych wykładów.

Więcej nagrań JŚ Bhaktividya Purna Swami z Warszawy można znaleźć tutaj.

Wspomnienia Yamuny devi dasi

Tym razem zapraszam do wspomnień Yamuny devi dasi. Była ona jedną z pierwszych uczennic Śrila Prabhupada i pionierek ruchu Hare Kryszna. W 2014 roku została wydana piękna książka o jej życiu: Yamuna Devi: A Life of Unalloyed Devotion. Istnieje również książka w wersji audio nagrana przez autorkę Dinatarini dasi.

W poniższych materiałach audio możemy posłuchać między innymi jak to drzewiej bywało na początku ISKCON-u. Nagrania pochodzą ze świątyni Hare Kryszna w Krakowie przy ulicy Ehrenberga z początku lat 90-tych. Innymi słowy wspomnienia wspomnień.

RSS feed do tych wykładów dla osób korzystających z czytników podcastów: RSS feed

Kurs obsługi Moodle

certificate_of_completion

Chciałem się pochwalić. Dzisiaj otrzymałem dyplom ukończenia kursu obsługi Moodle dla nauczycieli. Była to nowoczesna forma kursu online dla bardzo dużej ilości uczestników tzw. MOOC (massive open online course). Na liście było zapisanych ponad 4000 osób z całego świata. Przez miesiąc, wspólnie poznawaliśmy różne narzędzia do edukacji online, które oferuje Moodle. Na Moodle pracuję od wielu lat ale zawsze znajdzie się dla mnie coś nowego. Tym razem „odkryłem” Moodle Mobile czyli oficjalną aplikację Moodle na telefony i tablety. Okazuje się, że ta aplikacja jest już całkiem „dojrzała” i z powodzeniem mogę ją polecać uczestnikom kursów, które prowadzę. Teraz, w czasie tworzenia nowych kursów muszę mieć na uwadze możliwość korzystania z mobilnych urządzeń, które są coraz powszechniej używane, do coraz bardziej wyszukanych aktywności online. Czyżby przyszłość edukacji online (i nie tylko online) należała do urządzeń mobilnych? Jak zwykle, czas jest najlepszym weryfikatorem.

Hare Kryszna w Studio Czasu i Przestrzeni

Hare Kryszna zostało zaproszone przez Michel R. Rachel do Studia Czasu i Przestrzeni we Wrocławiu. Razem z Radhanandini dasi i Viryavanem dasa pograliśmy i pośpiewaliśmy a następnie mi przypadła w udziale rozmowa z gospodarzem spotkania.

Kryszna i Jego krowy

189

Kiedykolwiek pomyślę o Krysznie i krowach przychodzi mi na myśl, notabene bardzo ważny dla wielbicieli werset:

namo brahmaṇya-devāya
go-brāhmaṇa-hitāya ca
jagad-dhitāya kṛṣṇāya
govindāya namo namaḥ

„Pragnę ofiarować pełne szacunku pokłony Panu Krysznie, który jest uwielbionym Bóstwem wszystkich zwolenników kultury bramińskiej, który jest dobroczyńcą krów i braminów i który zawsze przynosi korzyść całemu światu. Ofiarowuję wielokrotne pokłony Osobie Boga, znanemu jako Kryszna i Govinda.”[1]

W tej pięknej śloce słowo krowa występuje dwa razy.

  1. Kryszna, który jest dobroczyńcą krów i braminów.
  2. W imieniu Kryszny – Govinda, które to imię odnosi się do Pan zmysłów i krów. Słowo go może oznaczać krowa jak również zmysły.

Ktoś mógłby zadać pytanie: Dlaczego Kryszna przywiązuje tak dużą wagę do krów? Krowa jest uważana za jedną z matek. Według pism świętych, istnieje siedem matek: prawdziwa matka, żona mistrza duchowego, żona bramina, żona króla, krowa, niańka i matka ziemia. W myśl tego zalecenia śastr Kryszna poucza Swoim postępowaniem jak i dlaczego należy dbać o krowy.

217

Według cywilizacji Wed mleko jest bardzo odżywczym i wspaniałym pokarmem. Z mleka i jej przetworów można przygotować tak wiele smacznych potraw. Odżywia ono również subtelne części mózgu odpowiedzialne za rozwój duchowy i duchową inteligencję. Wielu ascetów, aby utrzymać się przy życiu, piło tylko mleko lub maślankę. W związku z powyższym, w Indiach, krowa wciąż jest uważana za matkę-żywicielkę. Natomiast byk, który tradycyjnie był używany do uprawy roli, za ojca.

Bóstwo przewodnie Ziemi – Bhumi, jak to jest opisane w literaturze, często pojawia się przyjmując postać krowy. Stąd krowa jest uważana za symbol matki Ziemi, natomiast byk za symbol religii.

Krowa dostarcza człowiekowi nie tylko mleka. Łajno krowie jest powszechnie używane w Indiach (i nie tylko tam) jako substancja antyseptyczna. Tradycyjnie do robienia klepiska używano mieszanki  gliny i łajna. Tego typu „podłoga” w domu czy też przed domem odstrasza węże. Wysuszone łajno krowie jest bardzo dobrym opałem. Skóra, rogi i kopyta padniętych krów (zabijanie krów w Hinduizmie  jest uważane za bardzo wielki grzech) są również powszechnie używane m.in. do produkcji instrumentów, takich jak np. mrdanga.

Inną ciekawą substancją otrzymywaną z mleka jest klarowane masło – ghee. Można powiedzieć, że jest to esencja hodowli krów. Ghee jest do dziś dnia powszechnie używane w kuchni i medycynie. Tradycyjnie było również używane do spełniania ofiar ogniowych dla satysfakcji Wisznu.

183

Z tych kilku przykładów możemy zobaczyć jak ważną rolę odgrywa krowa i byk w tradycyjnej kulturze Indii. Kulturze opartej na prostym życiu – zgodnie z naturą i wzniosłym myśleniu – w jaki sposób osiągnąć doskonałość duchową.

Kryszna, mimo iż urodził sie w rodzinie ksatrijów, swoje dzieciństwo i młodość spędził we Vrindavan w społeczności vaiśów. Vaiśowie zajmują się między innymi ochroną krów. Także Kyszna już jako mały chłopiec został pastuszkiem. Na początku opiekował się cielakami, a następnie krowami. Innymi słowy Kryszna spędził swoje dzieciństwo z krowami w tle.

Wracając do cytowanego wersetu. Jest on bardzo ważny dla wielbicieli, ponieważ codziennie jest intonowany w czasie ofiarowania pożywienia. Ta mantra odżywia nas. Daje nam możliwość medytacji o Krysznie i o tym co jest mu bardzo drogie czyli duchowej kulturze bramińskiej i krowie, matce – żywicielce.

[1] Werset z Viṣṇu Purāṇy (1.19.65) cytowany w Śrī Caitanya-caritāmṛta, Madhya-līlā 13.77

JŚ Kryszna Kszetra Swami w Polsce

IMG_5695

Od 24 sierpnia gościmy w Polsce JŚ Kryszna Kszetra Swami. Maharaj odwiedził Poznań, New Santipur i Warszawę. W chwili obecnej opuścił na kilka dni Sadhu Bhavan i udał się na Litwę. Poniżej zdjęcia i wykłady z pobytu.

zdjęcia

wykłady